حذف ارز ترجیحیِ انسولین، بحرانی فراتر از اعداد و ارقام ایجاد کرده است. در حالی که مسئولان از پوشش بیمه‌ای سخن می‌گویند، بیماران دیابتی بین دوراهیِ «برندهای وارداتی گران» و «نمونه‌های داخلی» گیر افتاده‌اند. این گزارش بررسی می‌کند که چگونه تلاقیِ «فرهنگ مصرفِ غیرمنطقی» و «بی‌ثباتی در دسترسی به دارو»، سلامت صدها هزار دیابتی را به گروگان گرفته و هزینه‌های درمان را بر دوش بیمه‌ها و بیماران سنگین‌تر کرده است.

حذف ارز ترجیحی، درمان دیابت را شکننده‌تر کرده

به گزارش سلامت نیوز به نقل از سالم خبر، ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومان انسولین طی ۶، ۷ ماه گذشته حذف شد با این اقدام قیمت انسولین‌های داخلی تغییر قابل توجهی نداشتند اما انسولین‌های وارداتی که با ارز آزاد تامین شده دچار افزایش قیمت شدند. البته پوشش بیمه‌ای دارند اما به اندازه قیمت نمونه داخلی تا سقف ۲۵۰ هزار تومان است.

محمدمهدی برجی، رئیس اسناد سرپایی اداره سلامت استان تهران درباره نگرانی‌های افزایش پرداخت از جیب بیماران برای انسولین‌ها گفت: مبتلایان به دیابت ذیل صندوق بیماری‌های خاص و صعب‌العلاج تحت پوشش هستند و بخش زیادی از هزینه‌های آنها پرداخت می‌شود. از انواع داروهای گرانقیمت خوراکی گرفته تا برندهای مختلف انسولین.

او ادامه داد: طی ۶، ۷ ماه گذشته ارز حمایتی (۲۸۵۰۰ تومان) انسولین حذف شد و برخی شرکت‌های داخلی در حال تولید برندهای مشابه هستند. قیمت انسولین‌های داخلی تغییر قابل توجهی نداشته اما انسولین‌های وارداتی که با ارز آزاد تامین شده، به همین دلیل افزایش قیمت داشتند. البته پوشش بیمه‌ای دارند اما به اندازه قیمت نمونه داخلی تا سقف ۲۵۰ هزار تومان است.

به گفته برجی در حال حاضر ۹۵ درصد هزینه‌های انسولین‌های تولید داخل توسط بیمه سلامت پوشش داده می‌شود.

یک فرهنگ اشتباه

این مسئول به فرهنگ اشتباه مصرف برخی داروهای دیابت هم اشاره و عنوان کرد: حدود ۳۰ درصد مصرف داروهای دیابت خارج از نیاز واقعی یا الگوی منطقی مصرف است، به نوعی پرتی مصرف داریم و بیش از نیاز واقعی بیماران این داروها در حال استفاده هستند.

از جمله متفورمین که برخی افراد برای کاهش وزن از آن استفاده می‌کنند. این دارو در حال حاضر جزو ۵ داروی پرتکرار و پرهزینه است. خرید با قیمت آزاد این داروها ممنوعیتی ندارد، اما زمانی که خارج از دستورالعمل علمی تجویز شوند، به دلیل پوشش بیمه‌ای بار آن بر دوش سازمان‌های بیمه‌گر می‌افتد.

برجی تاکید کرد: دیابت، پرفشاری خون و بیماری‌های قلبی ۳ بیماری زمینه‌ای مزمن شایع در کشور ما هستند و بیشترین مصرف دارو هم در این دسته قرار دارد. باید سازوکاری برای کاهش مصرف غیرضرور این داروها داشته باشیم. که بخشی از آن فرهنگسازی و پیشگیری برای مردم و بخشی دیگر هم رعایت دستورالعمل‌های بالینی و تجویز منطقی از سوی پزشکان است.

این مسئول تاکید کرد که بیمه‌ها هم باید برخی اقدامات کنترلی روی الگوی مصرف بیماران و پزشکان را داشته باشند.

برجی درباره هزینه‌کرد دیابت در استان تهران هم بیان کرد: سال گذشته ۱۲۵ هزار نسخه دارویی برای دیابت در پایتخت ثبت شده است. ۲۰۰ میلیارد تومان هزینه درمانی این نسخه‌ها بوده است.

به گفته رئیس اسناد سرپایی اداره سلامت تهران در حال حاضر ۲۴۰ هزار بیمار دیابتی در تهران نشان‌دار شده‌اند که از مجموع این افراد یک سوم آنها (۷۸ هزار نفر) وابسته به انسولین هستند و بقیه با دارو کنترل می‌شوند.

نگرانی از تغییر برند

این درحالی است که پیشتر فرزاد حدائق، فوق تخصص غدد و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی درباره نگرانی بیماران وابسته به انسولین در تغییر برند به دلیل افزایش هزینه‌ها گفته بود «تفاوت اثربخشی جدی میان نمونه‌های داخلی و خارجی وجود ندارد و تغییر از انسولین خارجی به ایرانی عارضه خاصی ایجاد نمی‌کند. تنها مشکل، شکل فیزیکی انسولین‌هاست که نوع قلمی آن بیشتر مورد استقبال است، چون راحت‌تر و سریع‌تر استفاده می‌شود.»

به تاکید این متخصص انسولین، محصولی حیاتی است و باید اشکال مختلف آن در اختیار مردم قرار بگیرد تا درمان دیابت با اختلال مواجه نشود. اختلال در دسترسی به انسولین می‌تواند عوارض جدی مانند آسیب قلبی، نارسایی کلیه، مشکلات چشمی و زخم‌های دیابتی را تشدید کند. علاوه بر این افزایش هزینه درمان و پرداختی بیشتر از جیب بیماران و تحمیل هزینه‌های بیشتر به سازمان‌های بیمه‌گر را هم به دنبال دارد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha